Црквата успение на Пресвета Богородица е еднокорабна градба со полуоблест свод и полукружна апсида на источната страна.
Црквата која е посветена на Сите Светители, со фрески од средината на XV век, припаѓа во редот на скромни, рустично ѕидани еднокорабни храмови со тристрана апсида однадвор.
Македонија е надалеку позната по богатиот фонд свидетели на средновековната уметност и култура, мошне битни за историјата воопшто.
Од остатоците и откриените темели на повеќе профани и сакрални објекти на островот Голем град, единствено е сочувана црквата посветена на свети Петар.
Едноставна градба од продолжен тип, однадвор завршува со ниска тристранаапсида и е пресведена со полуоблест свод. Со своите мали димензии и со обликот црквата Свети Никола е сродна на повеќе рустично ѕидани и грубо малтерисани споменици од XV век, од околината на Охрид.
Точниот датум на ѕидање и живописување не е познат, но врз основа на стилската анализа на живописот може да се заклучи дека е настаната во втората половина на XV век.
Во преспанскиот регион, близу до живописното село Курбиново, во пазувите на планината Пелистер е сместена црква посветена на свети Ѓорѓи.
Во близина на Марковиот манастир, во скопското село Сушица, сместена е црквата посветена на Божјата мајка, меѓу месното население попозната под името Свети Никола.
Во селото Дреново кое се наоѓа на дваесет километри југоисточно од патот Градско - Прилеп, изградена е црква посветена на божјата мајка, Света Богородица.
Во стариот дел на Варош, на месноста Плаошник (порано викан Имарет), се наоѓаат остатоци на Климентовиот манастир, посветен на Св. Пантелејмон.
Аквадуктот (лат. aquaeductus) претставува збир од градежни конструкции и направи што ја доведувале водата во одделни антички населбени средишта.
Анастасие I (Flavius Anastasius) византиски цар (491-518) е еден од најуспешните императори кој и носи процут на Византија. Со низа мерки ја зацврстува државата и поведува воени походи кои и носат големи придобивки и средства.
Моштите на Великомаченицата Света Марина се наоѓаат во Манастирот “Св. Марина“ во областа Мала Преспа, токму меѓу Македонците и среде македонските села во Албанија. Таму сеуште се случуваат чуда над нејзините мошти.